Ruim 900 extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking

Noord-Limburg geeft boost aan banenafspraak


2125.000 extra banen voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt in 2026. Dat is in een notendop de afspraak die het kabinet, werkgevers- en werknemersorganisaties in 2013 met elkaar hebben gemaakt. Maar hoe staat ’t met die afspraak anno 2018? De cijfers liegen er niet om: Noord-Limburg doet ’t goed. In de laatste paar jaren groeide het aantal plaatsingen van mensen met een lichamelijke of psychische arbeidsbeperking in onze regio met 95%, terwijl de gemiddelde groei in Nederland 40% bedroeg. Wat is het geheim van Noord-Limburg? We vroegen het de vertegenwoordigers van alle belanghebbenden in Noord-Limburg (afgevaardigd in het Werkbedrijf): Mark Hendriks (namens LWV), Hanno Lamers (namens Noord-Limburgse gemeenten), Don Thijssen (namens het UWV) en Auke Blaauwbroek (namens vakbond FNV).

Hanno Lamers | Voorzitter Werkbedrijf

"Als gemeenten mogen we enorm trots zijn op deze cijfers. We presteren in Noord-Limburg niet alleen beter dan het landelijk gemiddelde, maar we lopen ook vooruit op onze eigen doelstellingen. Zo’n 40% maar liefst. Maar wat ik nóg mooier vind, is dat deze cijfers mensen en banen representeren. Zo’n 900 mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt hebben sinds de banenafspraak in onze regio werk gevonden en zijn tot op de dag van vandaag nog aan ’t werk.

Werkgevers in Noord-Limburg verdienen wat mij betreft alle credits. Zij nemen de banenafspraak bijzonder serieus en dat motiveert mij enorm om door te pakken. Want we hebben weliswaar mooie resultaten geboekt, we zijn er nog niet. Daarom wil ik hier ook alle werkgevers in Noord-Limburg oproepen om na te denken over de mogelijkheden voor mensen met een arbeidsbeperking. Neem gewoon eens contact op met het WerkgeversServicepunt. Zo’n gesprek leidt vaak tot nieuwe inzichten. In dit magazine staan al een aantal mooie voorbeelden van bedrijven die de stap hebben gezet. Dat er nog vele mogen volgen!"

Mark Hendriks | LWV

“Als LWV hebben we oud-staatssecretaris Henk van Hoof gevraagd om met bedrijven – 150 in totaal – het gesprek aan te gaan over het aanstellen van mensen met een arbeidsbeperking. Inmiddels hebben zo’n 100 gesprekken plaatsgevonden en de reacties zijn doorgaans positief. Als je me vraagt wat het succes van deze regio is, dan kan ik niet één antwoord geven. Wat ons opvalt, is dat werkgevers echt bereid zijn te denken in mogelijkheden in plaats van in belemmeringen. Maar dan moet wel het hele plaatje kloppen: genoeg keuze uit goede kandidaten, een WerkgeversServicepunt dat de ondernemer begrijpt en hem ontzorgt én uiteindelijk moet ’t ook financieel aantrekkelijk zijn. Het laatste waar een ondernemer op zit te wachten, is administratieve rompslomp. Dat hebben we in Noord-Limburg gewoon goed geregeld. Een andere succesfactor is naar mijn mening het economisch profiel van Noord-Limburg. We hebben hier veel bedrijven in de logistiek en in de maakindustrie: branches die zich bij uitstek lenen voor het plaatsen van mensen met een arbeidsbeperking. En dat zijn ook nog eens branches waarin men schreeuwt om goede medewerkers. Overigens wil ik hier wel een belangrijke kanttekening maken: ik geloof erin dat in elke branche en in elk bedrijf van een zekere omvang wel mogelijkheden zijn voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Ja, ook bij bijvoorbeeld een notaris. Een veelgehoord misverstand is dat mensen met een arbeidsbeperking laag opgeleid zijn. Maar het kan ook zomaar iemand met een fysieke beperking zijn.

Ik ben ontzettend tevreden met de geboekte resultaten, maar wil ook benadrukken dat we er nog lang niet zijn. We hebben nu het laaghangend fruit kunnen plukken: medewerkers uit onze bestanden kunnen plaatsen bij de meest enthousiaste werkgevers. Aan de andere kant zie ik nog volop kansen bij bedrijven, maar daarvoor moeten we ook een bepaalde mate van scepsis overwinnen. Daarom is het goed dat enthousiaste werkgevers zich uitspreken. In dit magazine staan al een paar mooie voorbeelden. Nu moet die olievlek zich langzaamaan gaan uitbreiden.”

Auke Blaauwbroek | FNV

“Ik ben betrokken bij meerdere WerkgeversServicepunten in Nederland. Wat me opvalt in Noord-Limburg, is dat het hier niet alleen lukt om veel mensen te plaatsen, maar dat veel plaatsingen ook een duurzaam karakter hebben. Dat komt doordat men in Noord-Limburg verder kijkt dat louter vacatures en CV’s. Organisaties en medewerkers worden aan elkaar gekoppeld op basis van competenties. Daarmee leg je een veel steviger basis voor een langdurig, wederzijds commitment. Het succes is mijn inziens een verdienste van alle partijen: bestuurders die bereid zijn om over de grenzen van hun eigen gemeenten heen te kijken, enthousiaste werkgevers en een goed georganiseerd WerkgeversServicepunt. Dat is een compliment waard.

Als je me vraagt waar nog kansen liggen, dan zou ik zeggen ‘in de duurzame samenwerking met het onderwijs’. Ik denk dan aan een sociaal leerakkoord: een samenwerking met bijvoorbeeld een ROC, waarbij we door middel van (bij)scholing de afstand tot de arbeidsmarkt kunnen verkleinen. Daarnaast zie ik nog een belangrijke kans en die betreft de positie van de sociale werkvoorzieningsbedrijven. Die vind ik nu onderbelicht en dat is jammer. Bij WAA groep, Intos en NLW groep zit zo veel kennis en ervaring op het gebied van het plaatsen en begeleiden van mensen met een arbeidsbeperking… Die expertise zou enorm waardevol zijn voor de koersbepaling van het Werkbedrijf.”

Don Thijssen | UWV

“We hebben het eindelijk niet meer over ‘doelgroepen’, maar over ‘mensen’. Wajong, WSW, bijstand… Het zijn allemaal volstrekt nietszeggende etiketjes als je competenties van (potentiële) werknemers laat prevaleren boven diploma’s. En eigenlijk vragen werkgevers dat al járen. Die willen gewoon een heel goede, liefst loyale medewerker.

Het is mooi om te zien dat veel werkgevers in Limburg intrinsiek gemotiveerd zijn om plek te maken voor mensen met een arbeidsbeperking. Sociale en economische drijfveren gaan prima samen. Hierdoor kunnen we als Werkbedrijf en als WerkgeversServicepunt ook een andere positie innemen. Heel eerlijk, premiejagers – werkgevers die voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten – moeten niet bij ons zijn. We zijn een partner die je helpt aan een kwalitatieve en vaak ook creatieve oplossing, die meer oplevert dan het labeltje ‘sociaal verantwoord ondernemerschap’. Ik durf hardop te zeggen dat onze aanpak geld oplevert. Simpelweg omdat we het rendement van werkgevers verbeteren.

Noord-Limburg doet ’t goed, maar… we zijn er nog lang niet. Om de komende jaren deze stijgende lijn voort te kunnen zetten, is het belangrijk dat we een beter beeld krijgen van de mensen in de ‘kaartenbakken’: Wie zijn ze? Waar zijn ze goed in? Waar gaat hun hart sneller van kloppen? Als we dat weten, kunnen we nog beter matchen. Dat wordt echt de uitdaging voor de komende tijd.”

Over de Participatiewet

Het kabinet en de werkgevers- en werknemersorganisaties hebben in april 2013 een sociaal akkoord gesloten. Een belangrijk onderdeel van dit akkoord is een nieuwe aanpak om mensen met een arbeidsbeperking aan de slag te helpen bij reguliere werkgevers. De werkgevers in het bedrijfsleven hebben zich garant gesteld voor 100.000 extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking in de periode tot 2026. De overheid neemt 25.000 extra banen voor haar rekening die vóór 2024 moeten zijn gerealiseerd. In totaal gaat het om 125.000 extra banen ten opzichte van de peildatum van 1 januari 2013. Deze banenafspraak is vastgelegd in de Wet banenafspraak en quotum arbeidsbeperkten (Wet BQA) die op 1 april 2015 is ingegaan. De extra banen zijn bedoeld voor mensen die niet zelfstandig het wettelijk minimumloon kunnen verdienen.

Werkbedrijf & WerkgeversServicepunt
In alle 35 arbeidsmarktregio’s is er een regionaal Werkbedrijf. Hierin maken gemeenten, UWV en werkgevers- en werknemersorganisaties afspraken over de inzet van instrumenten door gemeenten en de manier waarop kandidaten en werkgevers elkaar vinden. Deze werkbedrijven hebben een bestuurlijke functie. De WerkgeversServicepunten zorgen ervoor dat mensen met een arbeidsbeperking bij reguliere werkgevers aan het werk gaan.

Quotumregeling
Per jaar is vastgelegd hoeveel extra banen er in het bedrijfsleven en bij de overheid moeten worden gecreëerd. Zorgen de werkgevers in een bepaald jaar voor onvoldoende extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking? In dat geval kan de regering een individuele quotumheffing invoeren. De werkgever die zich niet aan de banenafspraak houdt, betaalt dan jaarlijks een premie voor elke niet opgevulde werkplek. Dit geldt alleen voor werkgevers met 25 of meer medewerkers. De regering bekijkt elk jaar of zij zo’n wettelijke stok achter de deur nodig vindt.
//]]>